Tagarchief: J.M. Coetzee

Als een hond, literatuur in de Stille Week

Omdat hij boven op de stapel lag, begon ik ergens in de veertigdagentijd aan In ongenade, de vertaling van de verfilmde bestseller Disgrace van J.M. Coetzee. De titel had een waarschuwing kunnen zijn, maar dat drong aanvankelijk niet tot me door. In de periode waarin genade het hoofdthema is, bracht dit boek me daar dichter bij. Lees verder

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

Genade en ongenade

Vooral in de 40-dagentijd loop ik vaak aan tegen de platheid waarmee we ons geloof verwoorden, vooral in bepaalde liederen. We hebben het zo makkelijk over bloed, schuld, vergeving en plaatsvervanging. We duiden er maar op los, maar het spoelt als water van me af. Een van de redenen is volgens mij dat we vaak zonder verbeelding over het mysterie van het kruis praten. We hebben het verhaal uitgeknepen als een tube tandpasta. Orthodox als we willen zijn, zeggen we duidelijk waar het op staat. Maar we vergeten dat over een mysterie pas te communiceren valt, als het ook een mysterie mag blijven. Dan zijn er beelden nodig, metaforen, verhalen. Lees verder

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Boeken, Columns, Recensies, Reveil, Uitgelezen

In ongenade, literatuur bij de stille week

Omdat hij boven op de stapel lag, begon ik deze week aan In ongenade, de vertaling van het verfilmde Disgrace van J.M. Coetzee. De titel had een waarschuwing kunnen zijn, maar dat drong aanvankelijk niet tot me door. In de week waarin de genade het hoofdthema is, bracht dit boek me daar dichter bij. Lees verder

2 reacties

Opgeslagen onder Boeken, Columns, Recensies