Een boek over mijn opa?

Eck en Wiel, maandag 20 mei 2019

Een paar jaar geleden zat ik ook al eens een week hier in de caravan bij de Nederrijn aan een boek te schrijven. Terwijl ik tussendoor langs het water slenterde en een fietstochtje vol herinneringen door mijn geboortedorp Elst maakte, groeide er een idee. Ooit zou ik een boek schrijven over dit dorp tussen Rijn en Heuvelrug. Thuisgekomen vertelde ik het aan mijn vader, en dat het boek dan waarschijnlijk over mijn opa, zijn vader, zou gaan. Hij keek me aan alsof hij niet wist of hij daar nou blij mee moest zijn of juist niet.

Mijn opa op de veilig in Kesteren, waar hij in de jaren ’50 werkte.

Inmiddels is mijn vader er niet meer. Een paar maanden voor zijn overlijden vertrouwde hij me de dagboeken en handgeschreven memoires van zijn vader toe. Die moest ik maar beheren, ik zou er immers altijd nog iets mee gaan doen. In de week tussen zijn overlijden en de begrafenis hebben gedaan wat beide mannen altijd deden en erg goed konden: verhalen vertellen. Over hoe hij was, wat we samen beleefd hebben, wat hij van dingen vond en wat voor hem van betekenis was en daarmee ook voor ons. We sloten iets af wat eigenlijk nooit echt afgesloten zal zijn. Maar toch, er kwam ruimte voor een nieuw verhaal. Nog niet dat van zijn leven, daarvoor is zijn sterven nog te kort geleden. Maar voor dat van zijn vader, mijn opa, wiens naam ik draag en wiens karakter ik er bij gekregen heb. Net als mijn vader zat mijn opa toen hij ouder werd ‘s avond vaak in een schriftje te schrijven, in een regelmatig schuinschrift, niet bedorven door kantoorwerk of een ander schrijvend beroep. 

En hij schreef, de ranke pen in zijn eeltige werkhanden, zijn eigen verhaal.

De afgelopen tijd ben ik door de memoires van mijn opa heen gekropen, heb ze integraal en letterlijk uitgetypt. Vandaag heb ik die klus afgerond. Nu kan ik er dingen in markeren, selecties in maken, op woorden zoeken. Een zin waar mijn opa niets van begrepen zou hebben. Ze maken de tekst hanteerbaar, zodat ik er mijn eigen verhaal van kan maken. Het verhaal van mijn opa, een gewone dorpsbakker, wiens leven de twintigste eeuw omspande, die op zijn tiende voor eerst een vliegtuig zag toen het Nederlandse leger een grote oefening hield bij de Rijn, en die stierf toen de Berlijnse muur nog maar net gevallen was. Een opa zoals alle opa’s, maar dan anders, want hij was mijn opa. En hij schreef, de ranke pen in zijn eeltige werkhanden, zijn eigen verhaal. Eenvoudige wijsheid, sprankelende anekdotes, gevangen in taal die het gebrek aan een middelbare schoolopleiding verraadt, en daarom extra kostbaar is.  

Een maandje terug vroegen ze bij de uitgeverij of ik nog een idee had liggen dat geschikt zou zijn voor een actieboek voor de Week van het christelijke boek 2020. Dat had ik wel. Gelukkig vond de commissie van boekhandelaren van de BCB, en alle anderen die er ook over gaan, het ook een goed plan. 

2 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

2 Reacties op “Een boek over mijn opa?

  1. Janneke

    Ik kijk ernaar uit!

  2. Hans

    Helemaal top. Graag lees ik mee.
    Misschien hebben we nog anekdotes
    Hans

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s