Het drama en het koor

Op het mededelingenbord bij het schoolgebouw gaat het over de gewone dingen. Er kunnen kaartjes gekocht worden voor het jaarlijkse zomerfeest met ‘fun & food’. Ouders worden aangemoedigd hun kinderen meer aan beweging te laten doen. In de buurt wordt een rood katertje vermist, het beestje kijkt stoïcijns in de lens.

Het gebouw zelf ligt omgeven door fris gras verscholen achter de huizen. Op een raam zijn letters geplakt, in spiegelbeeld: ‘garden of sounds’. Op het raam ernaast de verbleekte werkjes van de vorige maand. Het is zaterdag en de zon schijnt vrijmoedig. In een tuin snoeien twee mannen een heg. Ze voeren een gesprek in korte zinnen met veel Schotse klinkers. Het verlaten fietspad loopt vlak langs de lokalen. Het was een gewone man die hier op de dertiende maart eenentwintig jaar geleden lopend de school naderde, nauwelijks te onderscheiden van oppasopa’s die hun kleinkinderen die ochtend naar school brachten. Je ziet ze gaan, het schooluniform nog in de plooi, roze tasjes met beker en sandwiches op de rug. 

Tot een maand geleden was Dunblane een vage plaatsnaam die ooit in het nieuws was. Iets ergs op een school, het fijne was op Wikipedia te lezen. Vanavond zullen we hier zingen, Amersfoorters en Glasgowers verenigd in de muziek. In de kathedraal die uit ligt te rusten tussen de bemoste zerken, in het hart van het dorp. ‘Sicut erat in principio, et nunc et semper et in saecula saeculorum.*’ Eeuwige woorden op ijle klanken, weggedragen door de gewelven. Ze zullen neerdalen op het museum aan de overkant, vol plaatselijke heldenmoed en tennisroem, op de Andy Murray van bordkarton en de stenen uit de oudheid. Op het dorpsplein waar ‘conservatives’ vandaag in blauwe shirts hun boodschap van onafhankelijkheid en patriotisme aan de man brengen. Over de pub waar lauwe koffie en geurige whiskey wordt geschonken. En op de granieten pilaar in de zijbeuk van de kathedraal, waarop is uitgehouwen: ‘If there is anything that will endure the eye of God because it is pure, it is the spirit of a little child.**’ Opdat we niet vergeten dat 16 kinderen op de veertiende maart van het jaar 1996 niet meer opgehaald hoefden worden van school.

Arie Kok

* Zoals het was in het begin, en nu en altijd en in de eeuwen der eeuwen.

** Als er iets is dat genade zal vinden in het oog van God omdat het puur is, is het de geest van een kind.

Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder Actuele blogs

Een Reactie op “Het drama en het koor

  1. Egbert

    Indrukwekkend om te mogen zingen op een plek waar de pijn nog zo aanwezig is in de vezels van het leven, ook al schijnt de lentezon als nooit tevoren. Bijzonder aangrijpend om dat te mogen doen met de woorden uit ‘Blest pair of sirens’. Voortgestuwd door de klanken van het nederlands orgel in de rug mochten we aan het eind van het concert de kerk vullen met de woorden gedicht door John Milton. “Oh, may we soon again renew that song, and keep in tune with heaven till God ere long, to His celestial concert us unite. To live with Him, and sing in endless morn of light!”. Amen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s