De verboden vrucht

Het thema van de Boekenweek is Verboden vruchten. De inkleuring in de media is voor: seks, erotiek en onmatigheid. Ik begrijp dat wel, het verkoopt goed. Maar vandaag willen we dat anders doen en naar het oerverhaal kijken, de verboden vrucht uit Genesis 3. Wat staat daar eigenlijk?

Lezen: Genesis 3:1-7.

Laatst vroeg een journalist me, naar aanleiding van het thema van deze dag: Wat doe je als Christelijk Literair Overleg met al die ongerechtigheden in de literatuur, bedscenes, vloeken, etc. Altijd vreemd dat moorden, roofovervallen of belastingontduiking niet in dit rijtje genoemd worden. Als christelijke literatuur al bestaat – daar zouden we een flinke boom over kunnen opzetten – dan gaat het niet om het al of niet ontbreken van de dingen die ik noemde. Dat zou een veel te oppervlakkige benadering zijn. Het gaat vooral om het mensbeeld. En zo’n mensbeeld wordt ons in deze verzen aangereikt.

In Genesis 3 willen Adam en Eva het heft in handen nemen, als God zijn, zelf aan het stuur van hun leven zitten. Daarom eten ze van de verboden vrucht. Het eerste dat hen daarna opvalt is hun naaktheid. Ze vluchten weg om zich voor God te verbergen.

Als God ten tonele verschijnt, stelt Hij aanvankelijk alleen maar een vraag: Waar ben je? Mens, waar ben je? Wie ben jij eigenlijk? En waar sta je? Wat doe je ermee? Alsof hij zeggen wil: ‘Als je het heft van je leven dan zelf in handen wilt nemen, doe het dan goed.’

Literatuurdag

Wat kunnen we meenemen uit het verhaal van de verboden vrucht? Als je zoekt naar sporen van het christelijk geloof in de literatuur, dan zijn we geïnteresseerd zijn in verhalen waarin…

…de werkelijkheid van Genesis 3 serieus genomen wordt, de werkelijkheid van goed en kwaad. Dus ook het kwaad. Niks zoetsappigheid, zoals in veel christelijke romans, het gaat om de harde werkelijkheid.

…de auteur schepper is, personages/mensen schept, ze namen geeft, de daarmee als het ware doopt en een identiteit geeft, en die van die personages houdt.

… de personages naakt voor de schrijver staan, met alles erop en eraan, in al zijn goedheid en slechtheid, met vallen en opstaan, met zijn seksualiteit en lusten, kortom: verhalen waarin de maskers af worden gezet.

… vooral deze vraag wordt gesteld: waar ben je, mens? Waar sta je? Wat doe je met wat je is toevertrouwd?

Het verhaal van de verboden vrucht houdt hier niet op. Er staat zo’n opvallend vers, even verderop. Vers 21: ‘De Heer maakte voor de mens en zijn vrouw kleren van dierenvellen en trok hun die aan.’

Na de naakte waarheid, de zorg. Als dat geen hoop is…

(Tekst van de opening van de CLO-Literatuurdag, 25 maart 2017)

 

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Actuele blogs, CLO, Uncategorized

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s