De ijdele passies van Butcher’s Crossing

butcherscrossingHet succes van de heruitgave van Stoner van de Amerikaanse schrijver John Williams was verbluffend, maar kan Butcher’s Crossing er nog overheen? Net als Stoner is het een klassiek verhaal, chronologisch opgebouwd en in een onnadrukkelijke stijl neergeschreven. Door zijn eenvoudige verteltrant neemt het verhaal je mee. Maar tegelijk is het een totaal ander boek.

Butcher’s Crossing is een nederzetting in Kansas. In de tweede helft van de negentiende eeuw wordt er op de prairies gejaagd op bizons, die in grote kuddes rondtrekken. Vanuit Butcher’s Crossing vertrekken de jachtpartijen. Er is een saloon, een bordeel, een hotel, een kapper en wat tenten om in te wonen. Het echte Wilde Westen dus. In die setting zet de postkoets de twintiger William Andrews af, een gesjeesde Havard-student die wil weten wat zijn land nog meer te bieden heeft dan de beschaafde oostkust.

Meer nog wil Andrews in het westen ontdekken wat zijn ‘onveranderlijke zelf’ is. In Butcher’s Crossing wordt hij verliefd op een prostitué, en zij op hem vanwege zijn onbedorven zachte huid en edelmoedige karakter, maar op haar avances gaat hij niet in. Hij is er niet aan toe. Hij sluit zich aan bij een bizonjacht. Ze trekken met vier mannen, drie paarden en een ossenwagen naar een verre vallei in de Rocky Mountains. Miller is de jager, de leider, een man van eer. Charley Hoge is de koetsier van de ossenwagen, een zwakbegaafde meeloper die zich vastklampt aan zijn oude Bijbel. En vilder Schneider is de opportunist van het gezelschap, een typisch geval van gebrek aan beschaving. Onderweg komen de ontberingen, vermoeidheid, pijn, dorst en doet de groepsdynamiek zijn werk. De bizonjacht verloopt zo gunstig dat ze te lang in de bergen blijven en ingesneeuwd raken. Pas in het voorjaar kunnen ze bergpas weer over.

Williams zet de reis, het schieten en villen van de bizons en het landschap zeer gedetailleerd en geloofwaardig neer. Andrews is de beschaafde jongeman, met geld, moraal, maar ook met de wil om veel te leren. Veel beschouwen doet hij onderweg niet, je vraagt je af of het verhaal nog meer gaat worden dan een ruige avonturenroman. Tot het laatste deel. Dan blijkt de wereld toch anders in elkaar te zitten dan je steeds dacht. Dan komen ook de beschouwingen, de conclusies van Andrews. ‘Bijna zonder spijt kon hij nu toegeven dat deze passies waren voortgekomen uit ijdelheid.’ Wezenlijk is hier waar ijdelheid voor staat, welk Engels woord daaraan ten grondslag ligt. (Ik las het in het Nederlands). Maar in ieder geval heeft Andrews de betrekkelijkheid van het zichtbare leven ingezien. Nu kan hij de prostitué beminnen, maar het lijkt meer op bezitten. En nu? Gaat hij terug naar huis, de ervaringen van het westen meenemend in zijn koffer? Vanaf nu is hij in ieder geval in staat zijn eigen weg te gaan.

Butcher’s Crossing is een klassieke zoektocht naar de essentie van het leven, verpakt in een avontuurlijk verhaal. Dat heeft alle potentie om de verkooplijsten voorlopig aan te blijven voeren. 

Arie Kok

 

1 reactie

Opgeslagen onder Actuele blogs, Boeken, Recensies

Een Reactie op “De ijdele passies van Butcher’s Crossing

  1. Erik Harinck

    Las in Butcher’s Crossing eerder de droefgeestige aanvaarding van het zinloze van hoogdravende gedachten over zin en betekenis van t leven. Huidenhandelaar is de vertolker van deze visie. Bij hem gaat alles in rook op, hij aanvaardt dat, zonder bitterheid. Het slot van het verhaal daadoor is als lucky Luke. Zonder er veel over na te denken, de toekomst tegemoet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s