Homoseksualiteit, de Bijbel en de meningen

‘Gelukkig zijn er steeds meer mensen die een afwijkend homostandpunt durven te verwoorden. Zo eenduidig is de Bijbel op dit punt nl niet.’ Dat tweette ik gisteren naar aanleiding van het stuk van Kees van Zandwijk in het ND. In 140 karakters kun je niet alles uitleggen, dus kwamen er wat vragen. En iemand reageerde in de trant van: de Bijbel is wel eenduidig, maar de meningen niet. Dat vraagt om een uitgebreidere reactie.

Is de Bijbel eenduidig als het om homoseksualiteit gaat? ‘Het staat er toch gewoon?’, hoor je mensen vaak zeggen. Met zo’n reactie wordt de deur van een goed gesprek dichtgegooid. De Bijbel is een te rijk boek om het op dezelfde manier te lezen als de handleiding van je nieuwe wasmachine. We zullen op zoek moeten naar de werkelijke betekenis van de woorden, de verschillende lagen in een tekst, de context en de nuances. Als je niet wilt erkennen dat je zelf met een beperkte blik de Bijbel leest, en daarin al je overtuigingen, drijfveren en frustraties mee laat spreken, maak je je eigen uitleg heilig en absoluut. Dat is het einde van elke goede discussie.

Moeten we dan elke mening maar even waardevol vinden, en alles naast elkaar laten bestaan? Dat bepleit ik niet, helemaal niet in de kerk. Het is me te vrijblijvend en te postmodern. In de kerk geven we als het goed is echt om elkaar, vormen we een werkelijke gemeenschap. Dan bedek je niet alles met de mantel der liefde, maar ben je ook eerlijk naar elkaar. Ook de kerk moet eerlijk zijn naar de mensen. Het is goed als kerken standpunten innemen in gevoelige kwesties als homoseksualiteit. Zo wordt richting gegeven en gaat pastoraat ergens over. Of dat in het recente rapport van de Christelijke Gereformeerde Kerken op een goede manier gebeurd is (zoals Van Zandwijk betwijfelt), weet ik niet. Ik ben zelf van een andere kerk, waar we genoeg hebben aan onze eigen problemen. Ik laat het bij mijn constatering dat er wel erg scherpe lijnen getrokken worden en dat er blijkens de reacties mensen in de kou staan. Dan is er voor de leiding van de CGK nog het nodige te doen.

Vanuit mijn werk bij de EO ben ik altijd erg bij deze problematiek betrokken geweest. Ik kende persoonlijk veel homo’s en lesbo’s en ten opzichte van het EO-beleid nam ik destijds een afwijkend standpunt in. Op grond van mijn lezen van de Bijbel zag ik toen en zie ik nu wel mogelijkheden voor relaties en zeker voor de toegang tot het avondmaal. Naar buiten toe moest ik me als hoofdredacteur van Visie ambtshalve inhouden, maar intern zijn er veel mooie gesprekken geweest. Die gesprekken zijn pas waardevol als je voorbij de tegenstelling ‘Het staat toch in de Bijbel’ versus ‘Iedereen zijn eigen  mening’ komt. Zo’n gesprek begint bij de erkenning dat de ander net zo serieus in de Bijbel leest dan jij. Bovendien moet de uitkomst niet al van tevoren vaststaan. Juist bij een thema als homoseksualiteit spelen onuitgesproken gevoelens van afkeer en afwijzing vaak een belangrijke rol. Als er in de directe omgeving van principieel levende mensen een homo uit de kast komt, zie je het vaak flink schuiven. Dan komt het ineens dichtbij, dan krijgt het een gezicht en wordt het gesprek meer een oprecht zoeken naar een begaanbare en verantwoorde weg.

Het zou goed zijn als we in de kerk en in andere verbanden een eerlijk gesprek gaan voeren. Dat mag schuren en pijn doen, aan beide zijden. Dan moet worsteling van de homo en lesbo ook van henzelf gehoord worden. Maar vrijblijvendheid, bijvoorbeeld uit angst om te kwetsen, is funest. Werkelijke acceptatie van de ander, inclusief erkenning van pijn en weerzin, is het begin van een klimaat waarin we werkelijk iets kunnen doen aan de eenzaamheid van de homoseksuele naaste. En wie weet komen er dan ook mensen met een afwijkende mening uit de kast. Dat is wat bepleit in mijn tweet van gisteren.

Arie Kok

3 reacties

Opgeslagen onder Actuele blogs

3 Reacties op “Homoseksualiteit, de Bijbel en de meningen

  1. Liefde en waarheid zijn onafscheidelijk. Het heeft ook alles te maken met recht doen: recht doen aan de personen in kwestie (homoseksueel of niet) en recht doen aan wat Gods Woord zegt. In zoverre kan ik van harte instemmen met wat je schrijft.

    Er is echter één stelling in je blog die mij prikkelt. Omdat die mij, met alle respect, nogal naïef overkomt. Namelijk de stelling dat ‘de ander net zo serieus in de Bijbel leest dan jij’. Ik hoop dat dat waar is. Dat we allemaal Gods Woord serieus nemen. Dan moet het inderdaad ook geen enkel probleem zijn om met elkaar in gesprek te gaan. Als ik zie dat iemand God van harte liefheeft, dan kunnen we nog zo van mening verschillen, maar ga ik graag in gesprek.

    Maar ik geloof niet dat dit de werkelijkheid is. Ik geloof dat de ene gelovige Gods Woord meer serieus neemt dan de andere gelovige, die bijv. liever vrienden is met ‘de wereld’. Dit is van alle tijden. Neem Israël bijvoorbeeld in de dagen van de profeten: een gelovig volk. Toch namen zij niet allemaal Gods Woord in dezelfde mate serieus, integendeel. Denk alleen nog maar aan het Gouden Kalf… De Israëlieten worden zelfs eigenwijs genoemd, mensen die bewust de profeten (en daarmee Gods Woord) verwierpen!

    Toch hoort dat altijd het uitgangspunt te zijn: Gods Woord. Ook in de discussie rondom homoseksualiteit. En persoonlijk geloof ik dat de Bijbel daar wel degelijk het e.e.a. over zegt. Maar daarbij is eveneens van belang wat Gods Woord ons zegt over oordelen, over hoe om te gaan met elkaar als broeders en zusters etc. Zo heb ik er, net als jij, een bloedhekel aan als gelovigen worden uitgesloten van het Avondmaal vanwege hun zonden. Alsof zij geen deel uit maken van het lichaam van Christus – want daar gaat het Avondmaal immers over! Nee, dat lees ik nergens terug in de Bijbel. Integendeel, het is een persoonlijke zaak. Wél kan de gemeenschap worden verbroken met een gelovige die in zonde volhard, maar dat is dus iets anders. Ook geloof ik wel degelijk dat we elkaar mogen (be)oordelen – dat daartoe zelfs wordt opgeroepen door Paulus. Gek genoeg wordt dat juist vaak tegengesproken door gelovigen, terwijl zij wél de wereld oordelen op van alles en nog wat. Terwijl Paulus daarvan juist zegt dat wij de wereld helemaal niet hoeven te oordelen!

    Afijn, het geeft maar aan dat de Bijbel echt zo onduidelijk nog niet is als sommigen hem willen maken. Als de Bijbel wel onduidelijk is, dan zegt dat automatisch ook iets over ons godsbeeld (YHWH is blijkbaar niet in staat Zich begrijpelijk uit te drukken naar Zijn eigen schepsels) en stop ik met het lezen ervan. Ook als het gaat om een homoseksuele huwelijksrelatie dan is de Bijbel wat mij betreft echt niet onduidelijk: zo’n huwelijk bestaat simpelweg niet werkelijk. De mens is geschapen als man en vrouw en die twee worden één en alleen door die éénheid kan vrucht (nieuw leven) worden voortgebracht. Daar ben ik van overtuigd. Al wil ik daar best met je over in gesprek gaan… 😉

    Zonde blijft zonde (en homoseksualiteit is naar mijn mening zonde). Maar genade is en blijft genade en is altijd meerder dan de zonde. Christus heeft de zonde overwonnen! En ook al worden wij er in ons leven mee geconfronteerd, we mogen weten: ‘het oude is voorbijgegaan, het nieuwe is gekomen’. ‘Niet meer ik, maar Christus’.

  2. Hoi Ruben, dank voor je uitgebreide reactie. Even in ’t kort:
    – Als ik er niet vanuit ga dat mijn gesprekspartner serieus met de Bijbel omgaat, beginnen we al met wantrouwen en ongelijkwaardigheid. Dan gaat dat gesprek niet veel meer worden.
    – Dat God zich niet onbegrijpelijk zou uitlaten vind ik op mijn beurt een naieve stelling. Hij heeft er voor gekozen via mensen in een bepaalde tijd te werken. Dat betekent per definitie dat er een vertaalslag moet worden gemaakt en voor een goede Bijbeluitleg kennis van de grondtalen noodzakelijk is.

  3. Dag Arie,

    Dank voor je reactie. Ik ben het met je eens: als ik er niet van uit ga dat mijn gesprekspartner serieus met de Bijbel omgaat, dan heeft een gesprek inderdaad weinig zin. Maar die mensen ontmoet ik. Steeds meer gelovigen (!) beschouwen de Bijbel niet meer als het geinspireerde Woord van God, maar een feilbaar boek van mensen. Dit is zo’n fundamenteel verschil dat een verder inhoudelijk gesprek over wat de Bijbel zegt erg lastig is. Er is dan eerst een gesprek nodig over het bovennatuurlijke karakter van de Schrift.
    Ook ontmoet ik mensen met wie ik heel veel verschil, maar waarvan ik merk dat zij Gods Woord heel serieus nemen! Met hen ga ik graag in gesprek hoor 🙂

    Met je tweede opmerking: dit mag een naïeve stelling zijn, ik denk dat het een hele wezenlijke stelling is. Het heeft alles te maken met ons godsbeeld. Is God in staat om Zich begrijpelijk uit te drukken (kenbaar te maken)? Ook in onze tijd? Daar komt bij dat het de Geest is Die ons zal leiden in alle Waarheid.
    Ik denk dat we in Nederland hele goede vertalingen hebben (in het bijzonder de Statenvertaling) om God en Zijn plan met deze wereld heel goed te kunnen leren kennen – ook zonder kennis van de grondtalen (hoewel deze kennis natuurlijk een pre is).

    Groet!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s