Zichtbare traditie is nodig in seculier land

Er zijn weinig tentoonstellingen die zoveel aandacht en waardering krijgen als ‘Jodendom’ in de Nieuwe Kerk in Amsterdam. En terecht, het is een prachtige opstelling. Bovendien is het een goed teken dat mensen in grote getale kennis willen nemen van de rijkdommen van de joodse traditie. Dat bevreemdt me tegelijk ook, vooral na het lezen van het ‘Dagboek van een verdoofd rabbijn’ van Lody van de Kamp. Want de beslissers van ons land tonen zich niet bepaald geïnteresseerd in het Jodendom.

Van de Kamp beschrijft zijn ervaringen in de discussie over de afschaffing van de rituele slacht. Hij doet dat heel persoonlijk, soms mooi verhalend en met veel begrip voor zijn tegenstanders. Dat hij ze niet weet te overtuigen, ligt niet aan de inhoud van zijn verhaal. Hij weet overtuigend aan te tonen hoe diervriendelijk de koshere slachter te werk gaat en hoeveel eerbied de joodse traditie al eeuwenlang heeft voor dieren. Het is vooral het stuitende opportunisme van sommige politici. Of is het onwil, omdat men nu eenmaal heeft besloten dat geloof in God er in een seculiere staat niet meer toe mag doen?

Van de Kamp constateert dat religie bijna niet meer zichtbaar aanwezig is in ons land. ‘Godsdienst is verdwenen uit het gezichtsveld van veel kamerleden (pag. 26).’ En twee pagina’s verder constateert hij: ‘Vele kerkgebouwen staan leeg en worden gesloopt. Kerkklokken worden nog maar sporadisch geluid. Veel van de oude religieuze tradities zijn afgeschaft.’

De waarneming van Van de Kamp komt me natuurlijk niet onbekend voor. Daar komt bij dat we er als orthodoxe christenen ook wat van kunnen. We vinden terecht dat geloof persoonlijk moet zijn en dat het niet om tradities gaat. Maar ondertussen zijn we veel zichtbaarheid kwijtgeraakt. Zien mensen ons in een restaurant nog bidden voor het eten? Maken we de buurt nog wakker met kerkklokken? Bouwen we nog nieuwe kerken die als zodanig herkenbaar zijn, of stoppen we onszelf liever weg in de aula van een school? Doen we nog zichtbaar aan zondagsheiliging? Onbedoeld spelen we hiermee de apostelen van de seculiere staat in de kaart.

De tentoonstelling in de Nieuwe Kerk overtuigde me weer van de waarde van symbolen en tradities. Ze maken geloof zichtbaar. En het helpt om geloof vol te houden. Daarom zou het goed zijn als we als christenen onze zichtbare traditie weer opnieuw gaan waarderen. Laat maar zien dat we ergens voor staan. Durf maar afwijkend te zijn. Dan helpen we tegelijk Van de Kamp een handje in zijn strijd voor een goede zaak.

Arie Kok

1 reactie

Opgeslagen onder Artikelen, Boeken, Columns, Recensies

Een Reactie op “Zichtbare traditie is nodig in seculier land

  1. a j hamelink

    geweldig deze constatering is helmaal waar zeker wat u schrijft over die zichtbaarheid in de samenleving zoals bidden in eenb restaurant.
    En de politiek de tweede kamer ??? ja ook dat heeft u goed met name de sgp daarin mis ik de sosiale bewogenheid met de zwakken in de samenleving men zit liever bij de heer rutten op de achterbank in de auto ik schaam me dat ik er op gestemd heb op zon pragmatische partij inplaats van te stemmen op een getuigenis partij
    k hoop dat vele vooral refo christenen dat de volgende keer dv wel zullen doen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s